STYL SLOW

 

SLOW LIFE ~ po swojemu NATURALNIE

Styl życia slow na nowo definiuje sposób postrzegania czasu oraz życiowych wartości. Nie jest to łatwe, lecz korzyści z tego są niezaprzeczalne. Przestaje nami rządzić zegar, teraz to my trzymamy go w ryzach, potrafimy przekraczać ograniczenia koncepcji czasu, który bywał przeszkodą w rozumieniu Natury życia. Życie w stylu slow to coś w rodzaju tańca, to kombinacja momentów wolniejszych i szybszych w zgodzie ze sobą i harmonii z Naturą. Tak więc nie chodzi tu ( jak niektórzy myślą ) o robienie wszystkiego w żółwim tempie, tylko we właściwym dla danej osoby. Łapie się wewnętrzną równowagę a powolność w tym kontekście, staje się synonimem jakości, pełni przyjemności, energii, dynamizmu. Cudowne i prawdziwe.

Choć nie wszystko da się opisać w słowach, mamy nadzieję, że dzięki temu prostemu opisowi czytelnik będzie miał okazję odnaleźć odpowiedzi na własne pytania na swej drodze dochodzenia do prawdy a być może nawet okaże się, że odkryje własny kompas i nauczy się rozpoznawać prawdę od fałszu. Wyjaśnienie tego co proste w rzeczywistości może wydawać się trudne. Lecz jeśli uda się nam rozumieć choćby jedną prostą rzecz dogłębnie, zdolność do rozumienia Natury wszechświata i samego życia ulega wielkiemu rozszerzeniu.

Świadoma interpretacja. Każdy pytający wydobędzie odpowiedź, która jest reprezentatywna dla jego poziomu świadomości.

Wszyscy ludzie są równi za sprawą boskości ich stworzenia a prawa człowieka są mu wrodzone i z tej przyczyny są niezbywalne. Poczucie pustki może brać się z niepowodzenia w zjednoczeniu swojego życia z zasadami z których emanuje moc. Wewnętrzne źródło mocy jest niewidzialne i nienamacalne, apeluje do tej części ludzkiej Natury, którą nazywamy szlachetną, przemawia za ważnością samego życia. Moc daje życie i energie. Moc z łatwością osiąga to, czego żadna siła nie jest w stanie osiągnąć nawet ekstremalnym wysiłkiem. Gandhi demonstrował przed światem moc bezinteresowności przeciwko sile egoizmu. Ta sama zasada została przedstawiona przez Nelsona Mandelę.

Każdy z nas, przez cały czas posiada naturalny komputer, znacznie bardziej zaawansowany niż  większość maszyn o sztucznej inteligencji – umysł. Nasza wizja świadomości jest połączona z naszym pojęciem jaźni. W uświadomieniu sobie, że  mam ciało i umysł, zamiast myślenia, że jestem swoim umysłem czy ciałem, kryje się prawdziwa wolność. Do tego jednak potrzeba silnej woli. Gdy przestajemy myśleć, ze jesteśmy naszymi umysłami, zaczynamy widzieć, że mamy umysł. Pojawia się gotowość do tego, aby zakończyć obwinianie, wziąć odpowiedzialność za swoje działania, uczucia i wierzenia. Obserwowanie umysłu wykazuje skłonność do zwiększania jednostkowego poziomu świadomości. Umysł, który jest obserwowany staje się skromniejszy, zaczyna rezygnować ze swoich roszczeń do wszechwiedzy. Sama świadomość nie jest wyznaczana przez treść. Myśli przepływające przez świadomość, są jak ryby pływające w oceanie. Istnienie oceanu jest niezależne od ryb. Identyfikować się z samą świadomością oznacza wiedzieć, że własna rzeczywista jaźń jest nieograniczona.

Czy moc życia podtrzymuje ciało? czy ciało podtrzymuje życie ?

Twierdzenie Kartezjusza działa w obie strony „ Myślę więc jestem” oznacza „ Jestem dlatego myślę”. Ponieważ myślenie zachodzi jako forma – Kartezjusz ma rację. To co ma formę, aby ją uzyskać musiało uprzednio posiadać istnienie. „ Ja jestem” jest stwierdzeniem uważności dowodzącej, że zdolność doświadczenia jest niezależna od formy. Świadomość jest poza formą, w rzeczywistości jest wszechmocną macierzą z której pochodzi forma. Bez świadomości nie byłoby niczego co mogłoby doświadczać formy, obejmuje wszystko i jest bezgraniczna.

Poziomy świadomości są skorelowane z określonymi procesami świadomości: emocjami, postrzeganiem, postawami, światopoglądami czy przekonaniami. Na poziomach świadomości wyższe frekwencje są niezwykle potężne, mało kto jednak odbiera je jako czyste stany. Większość ludzi jest tak bardzo oddzielona od swoich własnych stanów czystej świadomości, że nie rozpoznaje ich, ponieważ identyfikują się oni ze swoimi niższymi stanami ego. Im  wyższe osiąga się czyste stany, tym większą ma się moc aby przeprogramować całe swoje życie. Czysta świadomość reprezentuje nieskończony potencjał, nieskończoną moc, oraz nieskończone źródło energii całego istnienia.

Wysokie stany świadomości są często doświadczane przez sportowców. Jest to dobrze udokumentowane, że biegacze długodystansowi regularnie osiągają wzniosłe stany spokoju i radości. Zjawisko to jest często opisywane jako dotarcie do punktu, gdy nagle przełamuje się barierę występu i działanie staje się  pozbawione wysiłku a ciało porusza się z gracją i łatwością samo przez się, jakby było poruszane przez jakąś niewidzialną siłę. Towarzyszący temu stan radości jest zdecydowanie inny niż dreszczyk sukcesu, to radość z pokoju i jedności ze wszystkim co żyje. Subiektywne doświadczenie niewymagającej wysiłku błogości zdarza się też w innych rodzajach wyjątkowych fizycznych dokonań, jak w przypadku światowej sławy tancerzy sufi znanych jako wirujący derwisze, którzy dzięki zdyscyplinowaniu i wytrwałym praktykom osiągają zdolność swobodnego i długotrwałego poruszania się w przestrzeni z olśniewającą precyzją. Najbardziej rozwinięte sztuki walki jasno wskazują jak nieskończenie ważne są intencje, pokora, zasady i szacunek. Znakiem rozpoznawczym prawdziwej wielkości w osiągnięciach lekkoatletyki zawsze jest skromność. Tacy sportowcy reprezentują wdzięczność, wewnętrzny zachwyt oraz uważają, że ich dokonanie nie było tylko wynikiem własnego wysiłku, lecz że to maksymalny osobisty wysiłek przywiódł ich do punktu przełomowego, z którego następnie zostali przeniesieni przez wyższą moc. Media miewają skłonność do wywoływania złych stron sportu i niedoceniania sportowców. Pozycja celebryty świadomie bądź podświadomie budzi pewien egotyzm. Całkowitą ochronę daje powierzenie własnego talentu, występów czy kariery wyższym zasadom. Prawdziwa sportowa moc charakteryzuje się wdziękiem, wrażliwością, wewnętrzną ciszą oraz – paradoksalnie – delikatnością obecną w wolnym od współzawodnictwa życiu, nawet tych najostrzejszych zawodników. Wielcy ludzie stają się legendą gdy można brać z nich przykład. Nie to co posiadają i robią ma znaczenie, tylko to kim są imponuje ludzkości.

Poszukiwanie świetności w każdej z dziedzin ludzkich dążeń, inspiruje nas wszystkich do aktualizacji każdej z jeszcze nieprzejawionych form ludzkiej wspaniałości. Inspirować oznacza wypełniać duchem. Samą energie życia można określić jako ducha. Duch jest życiodajnością, która towarzyszy energii życia i jest wyrazem zjednoczenia z nią. Duchowość jest tolerancyjna, religijność zaś powszechnie pozbawiona tolerancji. Pozostaje jednak duchowe podłoże, z którego wszystkie religie się wywodzą ukryte w każdej z nich. Podstawowe nauki posiadają tę sama głęboką moc jaka miały od zawsze. Moc zasad nie zmienia się z upływem czasu. Czy je w pełni zrozumiemy czy nie, będą one ideałami do których dąży ludzkość. Przyczyną kryzysu wzniosłych nauk duchowych, bywa nieprawidłowa interpretacja przez mniej oświeconych. Dopóki samemu nie dostąpi się oświecenia albo przynajmniej nie doświadczy wyższych stanów świadomości, wszystkie duchowe nauki pozostają pogłoskami z tego powodu tak podatnymi na zniekształcenie i błędne zrozumienie. Ignorancja nie ugina się pod atakiem ale rozprasza w świetle. Nic też nie rozpuszcza nieuczciwości tak szybko jak prosty akt ujawniania prawdy. Jedyny sposób na ujawnienie swojej mocy w świecie, polega na zwiększeniu swojej uczciwości, zrozumienia i umiejętności współczucia.

Życie jest wyrazem świadomości w obserwowalnym czy doświadczeniowym świecie formy. Ale całokształt ludzkiego doświadczenia potwierdza, że świadomość istnieje zarówno w przejawionej jak i nieprzejawionej formie. Uważność świadomości w formie jest powszechna. Uważność tej czystej świadomości poza formą jest wyjątkiem. Sama czysta świadomość reprezentuje nieskończony potencjał, nieskończoną moc oraz nieskończone źródło energii całego istnienia, często utożsamiane z Bogiem. W granicach tego potencjału Nieprzejawione staje się Przejawionym w postacie Boskiego Wcielenia. Kiedy człowiek w swoim sumieniu traci szacunek dla świętości życia, zaczyna się pogrążać w chaosie gubiąc swoją tożsamość. We wszystkich dyscyplinach duchowych pierwszy konieczny krok dla rozwoju czyjejś uważności jest opisywany jako „ gotowość” . Utrzymująca się gotowość jest punktem zapłonu, który aktywizuje nowe pole atraktorowe i umożliwia nam opuszczenie starego. W pewnym momencie wprowadzenie trzeciego elementu – wolnej woli – decyzyjnej konsekwencji wyboru i ewolucji powoduje, że nagle się one krzyżują i zachodzi zmiana. Gdy więc nagle ktoś przechodzi spod  wpływu niższego pola atraktorowego na wyższe uznaje się to za cud.

Człowiek w swej istocie posiada moc własnego zbawienia. W rzeczywistości nawet z czysto naukowego punktu widzenia zbawienie jest faktycznie możliwe. Tak naprawdę jest zapewnione przez sam fakt, że energia myśli przepełnionej miłością jest o wiele potężniejsza od energii myśli negatywnej. Ciemność rozjaśnia światło rozpoznania. Najlepiej więc iść za radą tradycyjnej mądrości mówiącej, aby nie bać się zła tylko go prostu unikać. Potępienie, tak samo jak wina, znika w momencie zrozumienia.

Uczciwość i doskonałość mówią same za siebie, ponieważ są zjednoczone z mocą. Sztuki piękne zawsze dostarczały miejsca dla największych duchowych dążeń w świeckim królestwie. Zadaniem sztuki było urzeczywistnianie za pomocą środków fizycznych ideałów  i przedstawić w namacalnej formie dostępnej dla wszystkich czysty wyraz ludzkiego ducha. Wielka sztuka reprezentuje uporządkowaną istotę nie tylko ludzkich przeżyć, ale także świata w którym żyjemy. Sztuka zawsze jest tworzeniem duszy, rzemiosłem ludzkiego talentu, niezależnie czy będzie to talent ucieleśniony, czy dotyczący umysłu i ducha. Nie ma sztuki bez miłości. Ludzie o rozwiniętej świadomości potrafią dostrzec piękno we wszystkich formach. Dla nich nie tylko życie jest święte , ale też jego wszystkie formy są pięknem.

Wszystkie rodzaje pytań prowadzą do jednej i tej samej ostatecznej odpowiedzi. Przekonanie się, że nic nie pozostaje ukryte a ujawniona prawda znajduje się wszędzie jest kluczem prowadzącym do pojęcia najprostszych praw i przeznaczenia ludzkości. Podczas przyglądania się naszemu codziennemu życiu przekonujemy się, że wszystkie nasze dotychczasowe obawy były oparte na nieprawdzie. Zastąpienie fałszu prawdą jest istotą uzdrawiania wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych.

W świecie nie ma chaosu. Pojawienie się nieporządku to jedynie sprawą ograniczeń percepcji. Istnieje tylko jedna Prawda Absolutna. Absolut jest niepoznawalny, właśnie dlatego, że jest poza wiedzą, poza zasięgiem samej świadomości.

#PUNKT WIDZENIA ZALEŻY OD PERSPEKTYWY PATRZENIA   #PRAWDA ODNAJDUJE SIĘ WSZĘDZIE    #TERAZ JEST DLA NAS   #RYTM SERCA NAPĘDZA    #TANIEC I MUZYKA DUSZY DOTYKA    #MIŁOŚĆ JEST W SERCU KAŻDEGO ZAWODNIKA   #ODPOWIEDZI ZNAJDUJE KTO SZUKA I PYTA     #ŚWIAT JEST PIĘKNY I KOLOROWY     #KAŻDY DZIEŃ JEST NOWY  #SŁOŃCE ŚWIECI STALE CHOĆ NIE ZAWSZE JE WIDZIMY   #Z CZYSTYMI INTENCJAMI OSIĄGAMY CELE GDY WYTRWALE DO NICH DĄŻYMY

„Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona” A. Einstein